Zmarł ks. Bogdan Wera

Z żalem informujemy, że 9 września zmarł ks. Bogdan Wera. Święcenia kapłańskie otrzymał 17 maja 1981 roku w Katedrze w Pelplinie. Najpierw pracował w diecezji chełmińskiej. Potem wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował w 3 parafiach w diecezji Kalamazoo. Pracę w strukturach Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii rozpoczął w 2007 roku jako asysten na Devonii. Od 28 września 2008 roku pełnił funkcję proboszcza Lokalnej Polskiej Misji Katolickiej w Cardiff i okolicy. Był równocześnie proboszczem walijskiej parafii St. Patrick’s w Grangetown w Cardiff.

Na początku września poczuł się źle i został hospitalizowany. W piątek, 8 września 2017 roku, na własną prośbę wyszedł ze szpitala. Chciał przygotować wszystkie księgi i dokumentację parafialną dla swojego następcy i chciał wdrożyć w obowiązki proboszczowskie ks. Michała Oszczudłowskiego. Sam wkrótce miał podjąć nowe obowiązki w lokalnej Polskiej Misji Katolickiej w Stoke-on-Trent. Nie zdążył. Zmarł w sobotę 9 września 2017 roku w swoim pokoju w Cardiff. Termin pogrzebu nie jest jeszcze znany. Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie...

Dodane 14/09/2017

Msza święta w języku polskim w Mottingham - South East London

Od początku września na naszej mapie miejscowości, w których odprawiana jest Msza święta po polsku pojawiło się nowe miejsce - Mottingham w Bromley w południowo-wschodnim Londynie. Msze święte odprawiane są co tydzień w niedzielę o godz. 13.00 w kościele Our Lady Help of Christians, 127 Mottingham Rd, London, SE9 4ST.

Dodane 11/09/2017

Odznaczenie ks. rektora Stefana Wylężka krzyżem Pro Merito Melitensi

1 lipca ks. prałat Stefan Wylężek, Rektor Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii, został udekorowany przez dr Marka Stellę-Sawickiego, prezesa APKM UK Krzyżem Pro Merito Melitensi. Uroczystość odbyła się w londyńskim Instytucie Sikorskiego w obecności Ambasadora RP, Kawalerów i Dam Delegatury Londyńskiej, hierarchów Kościoła oraz przedstawicieli Akcji Katolickiej. Ks. Rektor w krótkim wystąpieniu docenił działalność APKM UK w Wielkiej Brytanii i podkreślił znaczączy wpływ Polskiej Delegatury Zakonu na skuteczne budowanie pomostu pomiędzy polską społecznością a Kościołem Katolickim na Wyspach.

List Biskupów Konferencji Episkopatu w Anglii i Walii z okazji wyborów powszechnych

Wobec wyborów powszechnych zapowiedzianych na dzień 8 czerwca pragniemy podzielić się z Wami kilkoma refleksjami. Nasze życie, jako Katolików i obywateli Zjednoczonego Królestwa, kształtuje się w perspektywie inspirowanej przez naszą wiarę. Jak głosi Papież Franciszek w Adhortacji Apostolskiej Evangelii Gaudium (§183) „Autentyczna wiara... zawsze pociąga za sobą głębokie pragnienie zmiany świata, przekazania wartości, zostawienia czegoś dobrego po sobie na ziemi. Kochamy tę wspaniałą planetę, na której umieścił nas Bóg, i kochamy zamieszkującą ją ludzkość ze wszystkimi jej dramatami i zmęczeniem, z jej pragnieniami i nadziejami, z jej wartościami i jej kruchością. Ziemia jest naszym wspólnym domem i wszyscy jesteśmy braćmi.” Słowa te zachęcają nas byśmy podeszli do tych wyborów powszechnych z pozytywnym i mocnym postanowieniem sumiennie rozważyć wszystko to, co jest tu stawką.

Udział w głosowaniu w tych wyborach jest ważną powinnością każdego, kto ma prawo głosu. Prosimy, byście poszli do wyborów i zagłosowali. Wasz głos jest sprawą sumienia. Jest Waszym sądem o tym wszystkim, czego Pan Bóg wymaga od nas, tak w wymiarze osobistym jak i społecznym.

Papież Franciszek przypomina nam podstawowe zasady, którymi powinniśmy się kierować w naszych rozważaniach: „...głębokie pragnienie zmiany świata i zostawienia czegoś dobrego po sobie na ziemi.” Aby to pragnienie osiągnąć musimy nazwać po imieniu i stawić czoła każdej krzywdzie i wszelkiemu wyzyskowi, który okalecza nasze społeczeństwo i nasz świat. „Kochamy zamieszkującą ją ludzkość ze wszystkimi jej dramatami i zmęczeniem,” Rodzina jest pierwowzorem ludzkości, jest, bowiem podstawową komórką rodzaju ludzkiego i dlatego trzeba ją chronić i pielęgnować. Praktycznym wyrazem takiej miłości jest litość i miłosierdzie, okazywane szczególnie chorym, bezdomnym, osieroconym, ofiarom przemocy i zrozpaczonym. „Ziemia jest naszym wspólnym domem”  Nie możemy pozostawać obojętni w obliczu zmagań i klęsk ludzi, którzy żyją z dala od nas; musimy dokładać wszelkich starań, by im pomagać i ich chronić. Nie możemy obojętnie spoglądać na skutki dla środowiska naturalnego wynikające z naszego stylu życia, dobrego samopoczucia i sposobu mnożenia dochodów i dobrobytu. „Wszyscy jesteśmy braćmi.” Podkreślamy z naciskiem, że każda istota ludzka ma wspólną godność, której nie wolno negować ani lekceważyć. Jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga, jesteśmy Mu drodzy i drodzy sobie nawzajem, i to trzeba szanować i cenić....

50 lecie Kursów Młodzieżowych LORETO

Każde czasy mają swoje ważne problemy domagające się rozwiązań mądrych i dalekowzrocznych. I te właśnie problemy oraz ich rozwiązania są wyzwaniem dla każdego pokolenia. Polska emigracja powojenna starała się przedłużyć istnienie wolnej ojczyzny, przenieść namiastkę niepodległej Polski w przyszłość, do czasu, gdy kraj odzyska wolność. Ta nadzieja dodawała im sił do życia. Tworzyli emigrację zdemobilizowani żołnierze Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej, przywódcy stronnictw politycznych, organizacji społecznych, dziennikarze i naukowcy, a także ich duszpasterze, którzy nie mogli wracać do rządzonego przez komunistów kraju. Na obczyźnie stworzyli bogate formy życia politycznego, założyli wiele stowarzyszeń, wydawnictw i pism, które służyły głównie podtrzymywaniu więzi polskiego uchodźctwa. Nie zapominali przy tym o swoich korzeniach, kultywując rodzime tradycje i obyczaje. Swoje poczucie tożsamości narodowej przekazywali swoim dzieciom. Cel w tym wszystkim był jeden, by, kiedy przyjdzie czas wolności wrócić natychmiast do swojej ojczyzny.

Emigrantom z Polski w każdym okresie, a dostrzec to można było w sposób szczególny w czasie po drugiej wojnie światowej, towarzyszyli kapłani. Parafie i inne placówki duszpasterskie stawały się dla polskich uchodźców bezcennym moralnym oparciem w tym trudnym czasie. Powstawały przy nich różnego rodzaju stowarzyszenia, organizacje, szkoły polskie. W wielu krajach polskie parafie i misje duszpasterskie były jedynymi ośrodkami polskiej tożsamości i kultury. Ich zasługi dla ocalenia polskości są ogromne.

Z drugiej strony, głębokie życie religijne emigrantów – w środowiskach religijnie obojętnych i coraz szybciej sekularyzujących się, a takimi bez wątpienia były kraje Europy Zachodniej – spełniało rolę ewangelizacyjną, budziło sumienia miejscowych wspólnot i uobecniało wśród nich Dobrą Nowinę....