Pogrzeb śp. ks. Jana Marka Góry

Pragniemy przekazać wiadomość, którą otrzymaliśmy od Sióstr Kapucynek z Brwinowa odnośnie daty pogrzebu Śp. Księdza Jana Marka Góry:
- we wtorek, 04. 05. 2021 - o godz. 12.00 będzie sprawowana Msza święta pogrzebowa w kaplicy na ul. Kępińskiej 57 w Brwinowie. Będzie jej przewodniczył ks. bp. R. Markowski.
- następnie ciało Księdza Jana zostanie przewiezione do Stopnicy
- pogrzeb  odbędzie  się  w środę 05. 05. 2021 - o godz 13.00. w Kaplicy Cmentarnej na cmentarzu  w 28-130 Stopnica, woj. świętokrzyskie, powiat buski.

Zgodnie z tradycją proszę kaplanów PMK o odprawienie 3 Mszy Świętych, w intencji zmarłego Ks. Jana Marka Góry, który pracował w strukturach Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii.
Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie…

Ks. Krzysztof

Śp. Ksiądz Jan Marek Góra 25.06.1948 - 28.04.2021

Ksiądz Jan Marek Góra - urodził się dnia 25 czerwca 1948 roku w Falęcinie Nowym w województwie świętokrzyskim. Ukończył Polskie Seminarium Duchowne w Paryżu. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk Księdza Biskupa Szczepana Wesołego, dnia 1 czerwca 1974 roku w kościele pw. Matki Bożej Ostrobramskiej w Lokalnej Polskiej Misji Katolickiej w Northwich.

W latach 1974-77 pełnił funkcję wikariusza w Leicester. Potem, w latach 1977-1981 odbył studia z zakresu teologii moralnej w Rzymie. Po powrocie do Anglii, był proboszczem w:
- Lancaster 1981 - 1989
- Bolton 1989 - 1996
- Milford 1996 - 2004
- Nottingham 2004 – 2005  
- Kidderminster 2005 – 2010
- Laxton Hall - Corby 2010 - 2012

NEKROOG

Słowo Delegata Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej

Od 2002 roku dzień 2 maja obchodzony jest w Polsce jako Dzień Polonii i Polaków za Granicą. To wyraz uznania dla Polonii i Polaków żyjących poza Ojczyzną za wkład w odzyskanie przez Polskę niepodległości, za wierność i przywiązanie do polskości oraz za pomoc krajowi w najtrudniejszych momentach.

Mimo, że Kościół w Polsce na co dzień otacza modlitwą Polonię i Polaków za granicą, to jednak w dniach 2 i 3 maja – w uroczystość Królowej Polski, ta modlitwa staje się jeszcze bardziej intensywna. Pragnę zaprosić Was, Drodzy Rodacy, do łączności modlitewnej w najbliższą niedzielę, 2 maja. W tym dniu o godz. 13:00 czasu polskiego zostanie odprawiona w jasnogórskiej kaplicy Królowej Polski Msza święta w intencji Polonii. Udział w tej Eucharystii umożliwi transmisja przez TVP Polonia.

Zobacz pełną treść listu

Życzenia bp. Wiesława Lechowicza delegata KEP ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej z okazji Świąt Wielkanocnych Anno Domini 2021

Drodzy Rodacy – wyznawcy Chrystusa Zmartwychwstałego!

Radując się ze zmartwychwstania Chrystusa, pragnę przekazać Wam jak najlepsze życzenia świąteczne. Przeżywanie świąt wielkanocnych w czasie pandemii skłania mnie, by Wam życzyć zdrowia i bezpieczeństwa oraz pokoju w sercach, w Waszych rodzinach i w miejscach pracy. Do tych życzeń, powszechnie składanych chcę dołączyć jeszcze jedno życzenie: nadziei.

Życzenie nadziei podyktowane jest nie tylko kontekstem społecznym, ale przede wszystkim wiarą w zmartwychwstanie Jezusa. Być chrześcijaninem to znaczy złożyć nadzieję w Chrystusie! (zob. Ef 1, 12). On, Chrystus zmartwychwstały, jest Nadzieją, która podtrzymuje całe nasze życie i mocą, której możemy stawić czoła teraźniejszości (por. Benedykt XVI, Spe salvi). Na tę nadzieję związaną z osobą Zmartwychwstałego Pana  wskazuje Orędzie Wielkanocne proklamowane podczas liturgii Wigilii Paschalnej, sławiące noc zmartwychwstania, która „oddala zbrodnie, z przewin obmywa, przywraca niewinność upadłym, a radość smutnym, rozprasza nienawiść, usposabia do zgody i ugina potęgi”. Jako chrześcijanie jesteśmy zatem w tej uprzywilejowanej sytuacji, że wobec doświadczanych nieszczęść – różnorakich cierpień i chorób, przeżywanych tragedii i śmierci – smucimy się i płaczemy, ale nie jako ci, którzy nie mają nadziei (zob. 1 Tes 4,13). Nadzieja złożona w Chrystusie, w przeciwieństwie do nadziei pokładanej tylko w sobie lub w innych ludziach, nigdy nie zawodzi, lecz prowadzi do wysławiania Boga słowami św. Piotra: „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo nas zrodził do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego” (1 P 1,3-4).

Jezus, składając w nasze serca skarb nadziei pragnie, byśmy się nią dzielili z naszymi bliźnimi, byśmy stawali się świadkami nadziei. Przekonanie to wypływa z opisów ewangelicznych, które są nam dobrze znane. Pamiętamy jak Jezus zmartwychwstały polecił Marii Magdalenie, Joannie i Marii iść do Galilei i opowiedzieć Jego uczniom, co je spotkało, a raczej kto je spotkał (zob. Łk 24,1-11). Kobiety wykonały to polecenie. Podobnie zachowali się dwaj uczniowie uciekający z ciężkimi i przestraszonymi sercami z Jerozolimy do Emaus (zob. 24,13-35).  Kiedy rozpoznali swego Mistrza, z ożywioną nadzieją wrócili, oznajmiając, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał....

List ks. bpa Wiesława Lechowicza dotyczączy szczepień przeciw Covid-19

Drodzy Bracia i Siostry!
Rozpoczynający się czas Wielkiego Postu zachęca nas do podejmowania postanowień służących nie tylko osobistemu nawróceniu i pojednaniu z Bogiem. Ma na celu również pojednanie z bliźnimi i odpowiedzialną troskę o ich los doczesny i wieczny. O tym przypomina nam na progu Wielkiego Postu Kościół poprzez lekturę słów proroka Izajasza: „Czyż to jest post, jaki Ja uznaję, dzień, w którym się człowiek umartwia? Czy zwieszanie głowy jak sitowie i użycie woru z popiołem za posłanie –czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu? Czyż nie jest raczej ten post, który wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać; dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie” (Iz 58,5-8).

W kontekście podejmowanej w Wielkim Poście drogi nawrócenia chciałbym zwrócić uwagę na wspólnotowy i społeczny wymiar naszych osobistych czynów. Do tego skłania mnie również czas pandemii i pojawiająca się nadzieja uporania się z wirusem Covid-19 poprzez stosowanie szczepionek. Praktyka ta budzi u niektórych wątpliwości także natury moralnej. Dlatego na ten temat wypowiedziała się w grudniu ub. roku Kongregacja Nauki Wiary i Papieska Akademia Życia, a także Zespół Ekspertów ds. Bioetycznych Konferencji Episkopatu Polski.

Przeczytaj pełną treść listu