Życzenia bpa W. Lechowicza skierowane do Polonii

Życzenia bpa Wiesława Lechowicza
Delegata Konferencji Episkopatu Polski  ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej
BOŻE NARODZENIE – 2021
Na wzór św. Józefa

A Słowo stało się Ciałem
I zamieszkało między nami
” /J 1,14/

Drodzy Rodacy, Bracia i Siostry!

Mimo, że 8 grudnia, w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, papież Franciszek zamknął rok poświęcony św. Józefowi, to jednak chciałbym złożyć tegoroczne życzenia świąteczne, kierując Wasz wzrok właśnie na osobę Oblubieńca Maryi i ziemskiego Ojca Jezusa.  To przecież w Jego obecności „Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami”.

Zanim się dokonał cud Bożego Narodzenia św. Józef musiał stanąć wobec tajemnicy, która przekraczała możliwości wyobraźni i racjonalnego myślenia. Usłyszał, że Jego Wybranka, Maryja, pocznie i porodzi Syna dzięki Duchowi Świętemu. Co sprawiło, że Józef nie oddalił Maryi mimo rozdzierającego serce bólu i wstrząsu? Co pozwoliło mu przezwyciężyć duchowe rozdarcie i emocjonalny dramat? Św. Józef, jak czytamy na kartach Ewangelii, był człowiekiem sprawiedliwym, to znaczy zachowującym prawo i słowo Boże. Dlatego uwierzył wysłannikowi Bożemu, mówiącemu: „Nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej małżonki” (Mt 1,20).

Życzę Wam, drodzy Bracia i Siostry, byście wzorem św. Józefa mieli w sobie zaufanie do Boga i Jego słowa, nawet wtedy, a może przede wszystkim wtedy, kiedy znajdziecie się  w sytuacji zdawałoby się bez wyjścia. Przykład św. Józefa uczy nas, że drogą wyjścia z najtrudniejszych życiowych sytuacji jest posłuszeństwo Bogu, który zwraca się do nas z wezwaniem „Nie bój się”. Nie bójcie się zaufać Bogu i zarazem miejcie odwagę życia zgodnego z Bożym słowem!

Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański” (Mt 1,24), tym samym wyraził zgodę, by Bóg mógł się Nim posłużyć w swoim planie zbawienia ludzi. Historia Józefa wskazuje na Boga, który mimo swej wszechmocy potrzebuje człowieka. Powierza Józefowi Jezusa, by był chroniony, otaczany opieką i wychowywany. „Bóg ufa temu człowiekowi, podobnie jak Maryja, która odnajduje w Józefie tego, który nie tylko chce ocalić jej życie, ale który zawsze się będzie troszczył o nią  i o Dziecko” (Franciszek, Patris corde, 5). Życzę Wam, byście podczas świąt Bożego Narodzenia na nowo odkryli prawdę, że jesteście potrzebni i Bogu i ludziom. Jesteście potrzebni Panu Bogu, by poprzez wiarę przyczyniać się do wzrostu Jezusa w Waszych domach i rodzinach, w miejscach pracy, w środowiskach przyjaciół i znajomych. Jesteście potrzebni ludziom, zwłaszcza tym, z którymi jesteście związani więzami małżeńskimi i rodzinnymi, aby jak św. Józef być wiernym i miłującym małżonkiem oraz odpowiedzialnym i  troskliwym rodzicem....

List Rektora na I Niedzielę Adwentu

Adwent 2021

Cykl życia uczniów Chrystusa przeplata się z przeżywaniem Tajemnicy Zbawienia w ciągu całego roku liturgicznego. W sobotę przed Pierwszą Niedzielą Adwentu kończymy kolejny rok liturgiczny i rozpoczynamy nowy.
Okres Adwentu przygotowuje nas na przyjście Pana w darze Jego Narodzenia oraz na Jego przyjście na sąd u kresu czasów. Święty Bernard uczy nas, że między dwoma Jego widzialnymi przyjściami, w dziejach i na końcu czasów, odbywa się Jego niewidzialne przyjście tu i teraz.

Przeczytaj pełny tekst listu

Ś.p. Zenon Handzel 01.01.1949 – 01.08.2021

Zenon Handzel urodzony 1 stycznia 1949 roku w Krakowie. Absolwent Technikum i student Akademii Hutniczo-Górniczej w Krakowie. Od 1973 roku zamieszkały w Londynie. Od 1978 roku współwłaściciel firmy Z. Hanzel i P.B. Bance.

Wieloletni Prezes Komitetu Rodzicielskiego Polskiej Szkoły Przedmiotów Ojczystych na Willesden Green. Od 1996 roku Prezes Rady Parafialnej, a od 2010 - 2016 Prezes Rady Administracyjnej Lokalnej Polskiej Misji Katolickiej na Willesden Green.

Początkowo był członkiem Zarządu IPAK-u, a następnie został mianowany Przewodniczącym Komisji Programowej. Dał się poznać jako koleżeński i chętny do pracy i pomocy innym. Na polu swojej pracy w ramach Instytutu, organizował zjazdy i konferencje, gdzie wykazał się zmysłem organizacyjnym, intuicją, taktem i zaangażowaniem.

Po kilku latach swojej działalności, na dorocznym Zjeździe Instytutu Polskiego Akcji Katolickiej w dniu 10.VI.2006 roku w Coventry, został mianowany przez ówczesnego Rektora Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii, Księdza Prałata Tadeusza Kuklę - Prezesem Instytutu Polskiego Akcji Katolickiej w Wielkiej Brytanii. Ten wybór był następstwem rezygnacji pani Krystyny Mochlińskiej, która przepracowała na tym zaszczytnym stanowisku 19 lat.

Był otwarty i lojalny w stosunku do członków Zarządu i Rady IPAK-u. Poprzez te atuty zdobył sobie popularność wśród współpracowników. Bardzo aktywnie popierał różne organizacje społeczne i charytatywne.

Brał aktywny udział w akcjach samego IPAK-u takich jak rekolekcje ipakowskie, zjazdy, konferencje, sympozja, jubileusze parafii i księży, pielgrzymki coroczne do Aylesford.

Pomagał finansowo w wydawaniu i publikowaniu książek. Zapraszał ciekawych lektorów na spotkania i wykłady. Dbał o wiedzę katolicką i propagował ją wśród członków IPAK-u a także szerzył ją wśród znajomych.
Współorganizował „Spotkania z Janem Pawłem II”, aby szerzyć wiadomości o naszym Wielkim Polaku i jego nauce....

Ś.p. Ksiądz Prałat Jan Szponar 25.03.1931 – 01.08.2021

Ksiądz Prałat Jan Tadeusz Szponar urodził się w 25 marca 1931 roku w osadzie wojskowej Armatniów na Wołyniu, na terenie diecezji łuckiej.
W lutym 1940 roku cała rodzina została zesłana w okolice Archangielska do miejscowości Lednia. Rodzice i rodzeństwo pracowali przy wyrębie lasu
i spławianiu drewna. Jan chodził do sowieckiej szkoły. Po ogłoszeniu „amnestii” został zwolniony z kołchozu we wrześniu 1941 roku.

Zgłosił się do Szkoły Junaków, ale z powodu zbyt młodego wieku nie został przyjęty i wysłano go przez Iran do sierocińca w RPA. W Afryce przebywała również jego matka i siostra, do których dołączył po kilku miesiącach. Rodzina Szponarów wyjechała do Wielkiej Brytanii w 1948 roku. Zamieszkali najpierw w Newton Abbot, a potem w Swindon. Tu Jan skończył liceum. Po kilku miesiącach pracy, w 1951 roku wstąpił do seminarium (Kolegium Polskiego) w Rzymie.

Święcenia kapłańskie przyjął 27 października 1957 roku, razem z ks. Stefanem Kwiecińskim z Erechim w Brazylii. Został inkardynowany do Archidiecezji Warszawskiej. Potem kontynuował studia, uzyskując tytuł licencjata z teologii i filozofii. Zamiarem księdza prymasa Stefana Wyszyńskiego było, by pracował w Polsce. Stało się inaczej, bo nie mógł udowodnić, że się w Polsce urodził – po wywózce na Syberię nie ocalały żadne jego dokumenty. Pozostał zatem na emigracji i w 1961 roku rozpoczął pracę duszpasterską w Wielkiej Brytanii.

Pracował w wielu miejscach:
- Londyn Brompton Oratory (duszpasterstwo akademickie) 1961-1962
- Londyn św. Andrzeja Bobola  (wikariusz) 1962-65,
- Bolton (proboszcz) 1965-1968,
- Mansfield (proboszcz) 1968-1971,
- Leeds (proboszcz) 1971-1977,
- Kidderminster (proboszcz) 1977-1979  
- Derby (proboszcz) 1979-1996....

Relikwie bł. Carlo Acutisa dla polskich ministrantów w Anglii i Walii

„Eucharystia to moja autostrada do nieba” – miał zwyczaj powtarzać bł. Carlo Acutis, podkreślając, jak bardzo pomaga mu w dobrym przeżyciu każdej chwili dnia. „Stojąc przed Jezusem w Eucharystii, stajemy się święci” – podkreślał. To właśnie z uwagi na wyjątkową pobożność eucharystyczną bł. Carlo Acutisa, jego relikwie zostały przekazane reprezentacji polskiej parafii pw. Św. Wojciecha (South Kensington) w kaplicy Najświętszego Sakramentu westminsterskiej katedry. Uroczystość miała miejsce w minioną sobotę, 10 lipca.

Przekazania relikwii tego urodzonego w Londynie (1991r.), a beatyfikowanego w październiku 2020 roku w Asyżu włoskiego nastolatka, dokonał ks. bp Paul McAleenan – biskup pomocniczy Archidiecezji Westminster. W krótkiej homilii, ksiądz biskup przypomniał najważniejsze informacje z życia bł. Carlo. W uroczystości, z uwagi na wciąż obowiązujące restrykcje sanitarne, wzięli udział przedstawiciele wspólnoty – członkowie Rady Parafialnej, reprezentacja ministrantów oraz przedstawiciele dzieci i młodzieży. Oprócz naszej parafii, relikwie błogosławionego włoskiego nastolatka otrzymały w maju br. jeszcze dwie inne londyńskie parafie – Our Lady of Dolours Servite Church na Fulham, gdzie Carlo był ochrzczony oraz kościół rektoralny Corpus Christi na Maiden Lane.

W liturgii uczestniczył także ks. Sławomir Witoń – proboszcz katedry westminsterskiej, który po zakończonej uroczystości oprowadził jej uczestników po tej najważniejszej dla katolików w Anglii i Walii świątyni, szczegółowo przedstawiając nie tylko jej historię, ale też najważniejsze plany i zamierzenia związane z jej przyszłością. Dopełnieniem tego ważnego dla polskiej społeczności dnia była wspólna kolacja.
Bł. Carlo Acutis dołączył tym samym do innych świętych patronów, których relikwie również są czczone w tej polskiej wspólnocie gromadzącej się od prawie 80 lat w Little Brompton Oratory: św. Wojciecha (Adalberta), św. Szarbela (Charbela), św. Ojca Pio i św. s. Faustyny Kowalskiej. Choć tymczasowo nasza parafia gromadzi się na niedzielnych Mszach na West Hendon (godz. 12.00 – kościół pw. Św. Patryka) i na High Street Kensington (Maria Assumpta Chapel, W8 5HN), to jednak mamy nadzieję na szybki powrót do Little Brompton Oratory....